donderdag 18 augustus 2011

de kunst van het de-sponsoren

Deze morgen kwam ik volgend artikel tegen waarin Abercrombie & Fitch aankondigt dat ze aan een stelletje MTV-realitysterren een bedrag willen geven als deze beloven het desbetreffende merk niet meer te dragen. In plaats van sponsoren is het als het ware dus een vorm van de-sponsoren. Wat moet een marketeer hiervan denken?

Die zou kunnen blij zijn. Het feit dat ze bepaalde mensen willen uitsluiten van een merk omdat deze klaarblijkelijk niet staan voor de waarden en het imago dat het merk wil uitdragen, betekent dat er iemand over nagedacht heeft waar het merk wel dient voor te staan. Daar dit lang niet bij alle merken het geval is kan een dergelijke vorm van de-sponsoren dus als positief ervaren worden. Bij het bewaken van een merkimago kan een marketeer enkel langs de zijlijn juichen.

Het juichen is wat mij betreft echter van korte duur en dit om verschillende redenen. Eerst en vooral vind ik het stoppen van geld in een negatieve activiteit altijd een verlies van tijd, geld en energie. Proberen aan te tonen waar een merk dient voor te staan door te gaan beandrukken waar het merk niet voor staat vind ik nu niet bepaald van veel overtuigingskracht getuigen. Verder vind ik het puur naar het commerciƫle luik van het merk ook niet zo een goeie zet. Ik denk dat wanneer je hier al mensen een plezier mee doet dat dit enkel de huidige klanten van het merk zijn. Ik zou mij als niet-consument van het merk zeker niet aanspreken om dit merk toch even te "proberen".

En wanneer we alles ultiem in zijn context plaatsen hebben we het hier enkel maar over een kledingmerk. We hebben het hier niet over een delvaux handtas of een bentley. Een publiciteitsstunt dat wel maar zeker niet meer dan dat...

Geen opmerkingen:

Een reactie posten